The Avengers (film): Deze film was goed. Ik had als voorkennis de Hulk 1 en 2 gezien, Thor, Iron Man 1 en 2 en Captain America, dus ik kende alle inside jokes. De film zat vol humor, spannende gevechtscènes en mooie verfilmingen. Natuurlijk geen film van hoogstaande kwaliteit, maar ja, wat verwacht u nu van Hollywood-films?
Belgisch Biermuseum (museum): Ik ben dit museum gaan bezoeken op 26/05/2012. We waren in Brussel en wouden dit al lang eens zien. Je ziet het hele proces, hoe men bier maakt, en kan ook een blik werpen op de machines en installaties die men ervoor gebruikt. Daarna is er een degustatie, en je zit in een kelder op houten biervaten. Zeer sfeervol!
Belgisch Stripmuseum: Het Stripmuseum heb ik op 26/05/2012 bezocht, samen met mijn vriend. Het was leuk en interessant, ik ben vrij creatief aangelegd en teken graag, waardoor ik me natuurlijk extra verdiepte in de tekenstijlen van bepaalde auteurs. We konden er vrij rondlopen en het was zonder gids, zodat we bij alles zo kort of zo lang konden blijven plakken als we wouden, wat een museum natuurlijk opeens interessanter maakt.
Real Steel (film): Dit is geen klassieke science-fictionfilm. Het gaat over de toekomst, waar men in plaats van boksers, robots laat boksen. Een vader verliest al zijn geld met boksen, maar met de hulp van zijn zoon maakt hij een tweedehands robot tot gewaagde tegenstander in een bokswedstrijd. De film was anders dan ik verwachtte. Op veel momenten kon ik niet kijken omdat het gewoon awkward was. Er werd ook meer gefocust op de relatie tussen vader en zoon, en niet op de robots, waarvoor ik de film eigenlijk keek.
Spiderman 1, 2 en 3 (film): Deze had ik in mijn vrije tijd gekeken. Ze waren wel amusant, maar ik vind de actuer die Peter Parker speelt niet zo schitterend gekozen. Ook was de laatste te overdreven, opeens had hij 4 tegenstanders en dit ging wat over the top. De films zijn natuurlijk niet te vergelijken met de comics of de cartoons!
Niet onbekend is dat het Antwerpse 'Trix', ook wel gekend als het voormalige 'Hof ter Loo' ons keer op keer fantastische namen brengt. Ook gisteren (zondag 19 februari) was dit niet anders.
De tentoonstelling Aan Tafel! biedt onder meer een kijk op de reis die voedsel aflegt, voordat het op ons bord terechtkomt. Aan de hand van een parcours wandelen we door de vier belangrijke stadia: telen, transformeren, eten en dromen. Meteen wordt ook duidelijk dat onze "reis" in de kelders van Tour & Taxis niet alleen informatief, maar ook erg interactief is.
In de eerste ruimte worden we al meteen geconfronteerd met een spelletje dat op het eerste gezicht eenvoudig lijkt, maar niets is minder waar. Op een touchscreen moeten we foto’s in de juiste volgorde – van zaad tot eindproduct – zetten. De aardrijkskundelessen uit het middelbaar lijken plots wel erg ver weg te zitten. Een kleine opfrissing over de landbouw kan dan ook zeker geen kwaad. Dat het om een zeer bewustmakende expo gaat, blijkt ook uit de aandacht voor de derde wereld, oorlog, verspilling, milieu, enzovoort.
Bovendien krijgen we ook enkele originele hedendaagse kunstwerken te zien als Global Street Food van Mike Meire en Holy Spirit Come Home van Fred Eerdekens. Ook het talrijke filmmateriaal ontgaat ons niet. Een documentaire over kinderen die een tweede snoepje krijgen als ze het eerste snoepje een kwartier laten liggen is ronduit hilarisch om te zien.
Aan Tafel! is een goed gestructureerde tentoonstelling, maar wie alles tot in het detail gezien wil hebben, raden we toch aan een tweede bezoek te plannen. Want van die overload aan informatie krijgen we toch een klein hongertje.
Naam: Aan Tafel!
Datum + uur: 28/02/2012 om 12u
Plaats: Tour en Taxis, Brussel
Motivatie: Met school, verplichte expo
Voorkennis: Ja, met vakken zoals aardrijkskunde hadden we al dingen gezien over voeding, bijvoorbeeld de rijst in China en de veeteelt, maar niet echt uitgebreid.
BESPREKING:
Natuurlijk sta je niet elke dag stil bij wat je op je bord krijgt, je hebt immers zoveel meer om over na te denken. Maar toch is het de moeite om bij stil te staan. Zoals de recensie al zegt, elke dag, overal, wordt je geconfronteerd met eten. Je weet niet altijd waar het vandaan komt, maar hier zal de tentoonstelling je wel wegwijs in maken.
Het parcours dat je aflegt beslaat het hele parcours dat je voedsel aflegt voor het op je bord terechtkomt. Telen, transformeren, eten en dromen. Telen gaat, zoals je al wist, over de landbouw en hoe die verbeterd kan worden. Men heeft inderdaad veel aandacht voor de derde wereld, oorlog, verspilling en milieu. De tentoonstelling was interactief, hier kon je een spelletje spelen dat je foto's in de juiste volgorde moest zetten.
De volgende stap was transformeren. Dit ging over de transformatie van basisproduct tot voedsel. Ook hier was een interactief spel, je moest de voedingsmiddelen verbinden met de manier waarop ze bewaard werden. Hier werd aandacht besteedt aan bewaarmiddelen, verpakking, vervuiling, seizoensgebonden voedingsmiddelen enzovoort.
Eten, de volgende ruimte, ging over het consumeren van voeding in verschillende landen en verschillende culturen. Elke cultuur heeft andere gewoonten, bijvoorbeeld mannen en vrouwen apart, voor de tv, niet met het linkerhand eten enz. Ook hier was een spelletje. Je moest een godsdienst kiezen, en dan aanduiden wat je wel en niet mocht eten.
Dromen, de laatste ruimte, ging over het voedsel in de toekomst. Wormen, zeewier, allerhande dingen die eigenlijk gezonder waren dan wat we nu eten. Ook hier was een spelletje, je moest aanduiden hoe vervuilend je was en hoelan,g je een afdruk op het milieu zou nalaten.
Ook is de link met kunst gelegd, in de eerste ruimtes komen we immers in contact met schilderijen en leerden we wat over hoe eten in de loop der jaren veranderd is. Er zaten ook menukaarten tusse, oude foto's etc. De filmjes hebben we echter niet gezien.
De tentoonstelling was inderdaad een manier om opeens heel veel info binnen te krijgen , waardoor het er wel snel weer uit gaat. En er was geen eten aanwezig, wat een afknapper is.
In de eerste ruimte worden we al meteen geconfronteerd met een spelletje dat op het eerste gezicht eenvoudig lijkt, maar niets is minder waar. Op een touchscreen moeten we foto’s in de juiste volgorde – van zaad tot eindproduct – zetten. De aardrijkskundelessen uit het middelbaar lijken plots wel erg ver weg te zitten. Een kleine opfrissing over de landbouw kan dan ook zeker geen kwaad. Dat het om een zeer bewustmakende expo gaat, blijkt ook uit de aandacht voor de derde wereld, oorlog, verspilling, milieu, enzovoort.
Originele bioscoopzetels
Maar gelukkig is de expo meer dan een herinnering aan de schoolbanken. Zo krijgen we niet enkel cijfers en weetjes op ons bord, maar zien we ook leuke associaties met kunst en cultuur. Tussen de eerste twee ruimtes lopen we bijvoorbeeld door een lange gang met bekende schilderijen die allemaal over eten gaan. En verder tijdens ons bezoek zetten we ons in uit winkelkarretjes gerecycleerde stoelen om grappige en nostalgische reclamefilmpjes over voedsel te bekijken.Bovendien krijgen we ook enkele originele hedendaagse kunstwerken te zien als Global Street Food van Mike Meire en Holy Spirit Come Home van Fred Eerdekens. Ook het talrijke filmmateriaal ontgaat ons niet. Een documentaire over kinderen die een tweede snoepje krijgen als ze het eerste snoepje een kwartier laten liggen is ronduit hilarisch om te zien.
Aan Tafel! is een goed gestructureerde tentoonstelling, maar wie alles tot in het detail gezien wil hebben, raden we toch aan een tweede bezoek te plannen. Want van die overload aan informatie krijgen we toch een klein hongertje.
Naam: Aan Tafel!
Datum + uur: 28/02/2012 om 12u
Plaats: Tour en Taxis, Brussel
Motivatie: Met school, verplichte expo
Voorkennis: Ja, met vakken zoals aardrijkskunde hadden we al dingen gezien over voeding, bijvoorbeeld de rijst in China en de veeteelt, maar niet echt uitgebreid.
BESPREKING:
Natuurlijk sta je niet elke dag stil bij wat je op je bord krijgt, je hebt immers zoveel meer om over na te denken. Maar toch is het de moeite om bij stil te staan. Zoals de recensie al zegt, elke dag, overal, wordt je geconfronteerd met eten. Je weet niet altijd waar het vandaan komt, maar hier zal de tentoonstelling je wel wegwijs in maken.
Het parcours dat je aflegt beslaat het hele parcours dat je voedsel aflegt voor het op je bord terechtkomt. Telen, transformeren, eten en dromen. Telen gaat, zoals je al wist, over de landbouw en hoe die verbeterd kan worden. Men heeft inderdaad veel aandacht voor de derde wereld, oorlog, verspilling en milieu. De tentoonstelling was interactief, hier kon je een spelletje spelen dat je foto's in de juiste volgorde moest zetten.
De volgende stap was transformeren. Dit ging over de transformatie van basisproduct tot voedsel. Ook hier was een interactief spel, je moest de voedingsmiddelen verbinden met de manier waarop ze bewaard werden. Hier werd aandacht besteedt aan bewaarmiddelen, verpakking, vervuiling, seizoensgebonden voedingsmiddelen enzovoort.
Eten, de volgende ruimte, ging over het consumeren van voeding in verschillende landen en verschillende culturen. Elke cultuur heeft andere gewoonten, bijvoorbeeld mannen en vrouwen apart, voor de tv, niet met het linkerhand eten enz. Ook hier was een spelletje. Je moest een godsdienst kiezen, en dan aanduiden wat je wel en niet mocht eten.
Dromen, de laatste ruimte, ging over het voedsel in de toekomst. Wormen, zeewier, allerhande dingen die eigenlijk gezonder waren dan wat we nu eten. Ook hier was een spelletje, je moest aanduiden hoe vervuilend je was en hoelan,g je een afdruk op het milieu zou nalaten.
Ook is de link met kunst gelegd, in de eerste ruimtes komen we immers in contact met schilderijen en leerden we wat over hoe eten in de loop der jaren veranderd is. Er zaten ook menukaarten tusse, oude foto's etc. De filmjes hebben we echter niet gezien.
De tentoonstelling was inderdaad een manier om opeens heel veel info binnen te krijgen , waardoor het er wel snel weer uit gaat. En er was geen eten aanwezig, wat een afknapper is.